Уста писательлан 90 ий

90 ий эртале шиждеак,

90 ий вуча умыр кас.

Айста угыч ик ешла тыгеак

Ушнена, манына: «Поро кас!» Г.Пирогов.

    Жап нимучашдымын писын эрта. 15 январьыште Тошто Торъялыште шочын-кушшо, кумдан палыме да пагалыме писатель Валентин Николаевич Косоротовлан 90 ий теме. Тиде амал денак верысе калык книгагудыш погынен, юбилей кечыжым палемдыш.      Тышке толыныт родо-тукымжо: тукым шӱжарже — Светлана, пошкудыжо-влак, кӧ тудым пала, шарна, тудын возен кодымо книгажым йӧратен лудеш. Валентин Косоротовын возен кодымо шуко ойлымашыже мыланна ушеш кодшо улыт. Моктен возен тудо шке шочмо-кушмо ялжым, тудын пӱртӱсшым, уста, пашаче калыкшым. Эше ятыр ойлымашым, повестьым, але романым мыланна возен коден кертеш ыле, но талантан рвезын ӱмыр пасужо кӱчык лийын, улыжат тудо тиде ош тӱняште нылле ныл талукым гына илен шуктен. Туге гынат, ме Тошто Торъялысе  калык  тудым нигунамат она мондо,  книгаже-влакым  уэш-пачаш лудына, школыш коштшо йоча-влакат эн сай произведенийлажым марий литература уроклаште лудыт, тунемыт…

   Пала, шарна Торъял калык шке уста эргыжым. Таклан огыл тудын пӧрт воктенысе пырдыжышке мемориальный оҥам сакыме да шӧртньӧ буква дене возен шындыме: «Здесь жил и работал марийский писатель Валентин Николаевич Косоротов. 1930-1974».